PRODUKSJESLACH

No haw ik hjoed dochs de wite klaver sjoen!
It miedstik moat ier meand west ha en no by de wâlen lâns
bloeide de wite klaver!
Ik haw myn jas útdien en op it dykje bin ik sitten gûn om nei
it fjild te sjen.
O de droechte fan dizze simmer en no dy bûnte wâlen!
O de hast ferlerne slach en no dat goede libben!
O jimme ‘boerelieders’ en agraryske fronten, kinne jimme it
reine litte?
O jimme sizzers en opsprekkers soene jimme net ris lytser man
wurde?

Myn útsprate hannen haw ik tsjin ’e ierde drukt.
Kom no mar op, jimme Douwe en Rintsjemannen, dan
sill’ wy sjen wa’t har it neiste is!
Ik sjoch net omheech nei de fleantugen dy’t oer my hinne raze,
Mar ik rûk de wylde balsem en ik priuw it swiet fan it weake
reidlichem.

Kinne jimme noch bidde? Ik kin it net mear, mar wol kin ik
my
lyts fiele,
Idel yn ’e romte fan it heelal, wei tusken ferline en takomst,
Lichte flikkertins yn it Albelibjen.