OANTINKEN OAN T. H. R.

Ferreizge is de freon, waam mear as immen
Oangong it wurk dêr’t ik myn taak yn fûn,
En dy it wêze mocht in djoere jefte
Ta wittenis fan oerheits âlde grûn.

Wa libbe yn ’t âlde as hy? Dochs wie er bouwer
En skepper; yn oar’ ieuwene ring
Hie ’r wol foar master stien by it terpútlizzen
En hie beplanne machtige diken’ string.

No wien’ him nei de hege, mânske dieders,
Dy’t oan har ie oer ’t lân de wake ha;
En hjoeddei, as de fûle buien raze,
Gean wer de tinzen nei syn wurkjen ta.