MINOR POETS

yn in boek oer Frieslands dichters

Der binne Fryske fersen wêrfan ik, eltse kear as ik se wer sjoch,
sis: wat is dat moai!
Meie sokke dichters no mei de namme, dy’t hjir hoppe stiet,
neamd wurde?
Nee! sis ik, dat kin ik net bêst hawwe, teminsten net yn in
boek foar Hollâners bedoeld.
Sa’n ien nimt syn Ten Bruggencate en lêst dêryn, ‘minor: van
den tweeden (of derden) rang’.
‘Ha,’ seit er, ‘it kin dus ek fan de tredde rang wêze.’
Mar ik sis : ‘Kom do mar ris op mei in poëem fan dyn Masters
dat my mear docht as dizze Fryske fersen.’
En dan hat er neat mear te sizzen.