‘JO BINNE FEST IN ALD SKOALMASTER?’

Ja, dat bin ik, myn jonge, it koe net krekter, al is it dan net sa
plaisant te hearren;
Ommers, ‘âld’ en ‘skoalmaster’ dat bylket beide net sa tige.
– Mar lit ik betinke, dat ik as skoalmaster it tichtste by de
jonkheid stien haw.

Ja, ik bin in âlde skoalmaster, en net iens hielendal mislearre;
De jonkheid haw ik mei opkweke, en fan kostb’re jonge
freonskippen haw ik it neibetinken:
Want by ús buorren nei it easten ta binne ek wol de eagen
dy’t jo folgje en fêsthâlde,
En dy’t jo sjogge as jo der net mear binne.

Ja, ik bin in âlde skoalmaster, al is it ’t leksum net dat myn
freonen meinimme sil,
Mar earder eat fan gloede dat de jierren net útdove hawwe,
Mar earder it frije en iepene dat giet sa’t de siele syn wegen hat.
Sa dan ek in jonge dichter?