DEI YN DESIMBER

Ik rûn troch ’t gers, en wei wie al ’t gedoch
Fan stêd en moedsum wurk; ik wie in bern
Gods ierde nei; fan my foel ôf
Wat op my woech; ik koe de himmel sjen.

De loft skuort iepen! ’t Lege winterljocht
Bloeit wûnder op! De stive westewyn
Driuwt útinoar it grize wolkentek;
It blide wetter jout in blanke skyn.

De teisters rankje oan ’e griene wâl;
In angeler slacht út syn simmerreau;
It reidleaf wappert fleurich yn ’e wyn
En yn my libbet al it sterk bedriuw.