DE IDEE FAN KOARNWERT

De idee – sa witte jimm’ – is it ‘ûnstoflik wêzen dat yn it begryp
kend wurdt’.
Ta de idee fan Koarnwert sil syn bydrage jaan de âlde stompe
toer, dêr de skraaits fan no foar yn it plak komd is,
En it boerefolk dat by syn libben dy toer foar eagen hie
En dat by syn dea yn ’e tsjerke of op it hôf syn grêfstee krige;
En de wyldsjitters en fiskerlju dy’t oan ’e dyk har bestean
sochten;
Mar ek Auk fan Alle’ Boukje, dy’t ús op de bûthússtâl
har teltsjes ferhelle, kin der wat foar betsjutte.
Miskien hat it sin hân dat ik it Wrâldbestel dêr noch eat fan yn
it ûnthâld bringe mocht.

Mar no dat petear fan Casper de Robles en Aylva op ’t hôf
te Koarnwert sa’t it yn de ferbylding fan Poortinga pleats hie?
As hja dêr Skraard lizzen sjogge dêr’t Aylva syn âffaars tahâlden
hienen.
Wier bard is it net en faaks hie it net iens sa barre kinnen:
Stie der net earen de pleats fan Klaes Douwes tusken, dy’t
letter ôfbrutsen is?
Nee, ik wol Ype net misledigje, mar dat moat yn de idee dochs
wol wat fan minder rang wêze.
Hoewol, sis ik wer, betsjut sok barren yn ’e geast ek net sa folle
as it materiële fan it piksjitten mei in heale klinkert efter
de dyk?
O geast fan de histoarje, lit hjiroer jins ljocht skine!