S228, Grutter Fryslân (1936)

S 228 Grutter Fryslân (1936)

 
Hja neame noard en east, in ink’le west.
Mar tichter by sjoch ik in lân, sa uzes lyk
As ea ien wie.
It hat ús terp, ús hûs,
En ienkear droech ús taal har wet en rjocht.
Hjir song bard Bernlef. D’ ieuwen oer
Wie Frysk de namme, wêrom hjoed net mear?
Haw ’k net fan Eije en Tjaard it Fryske hert ferstien,
Doe it jong my iepen lei?
O dat ek harren kaam it witten fan de stam,
De âldene erf!
In grutter Fryslân sa,
Fan Schagens terpen ôf de kusten lâns nei Sylt.
Us sprake net, o wize Rienk en Gerlf
Yn ’t feilich middenperk;
Mar wol ús lân en wol eat fan ús folts.
 
”De daarin genoemde Eije en Tjaard zijn werkelijke namen van Groninger jongens, die bij ons op school waren. Ik had toen met Tjaard nog 2 andere jongens in dezelfde klasse, die met hun drieën als het ware 3 rassen vertegenwoordigden: Tjaard [Wiersum}het Friese ras, Johannes Thie het Saksische en Adolf Bargeboer het Joodse; dat waren ook juist de 3 knapste jongens van de klasse. De gedachte hierin uitgesproken over het Friese van het Groninger volk, vindt U ook wel in andere gedichten uitgesproken” (út in brief fan 9 sept. 1948 oan J. Wieringa).

                                                                                                                                                        

PHB, maaie 2011

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *