YN SEPTIMBER

YN SEPTIMBER

 
Mei d’ eagen iepen as de earste dei
Sa gûn ik út nei wêr’t it jinsen leit.
O wûnd’re hjerst, o ljochte simmergong,
O gouden hearlikheid!
 
De singel earst, de linen heech en blank;
De brede grêft, dêroer it âlde tún.
Dan ’t iepen fjild; de blide wegen út
Yn ûnberoaid gestrún.
 
De waarme wyn, it fjild, de eskenbeam –
It doe nimt stal yn ’e eigen gloed.
O jonge krêft, o fêste libbensdrift.
O frjemde seeën’ floed!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *