WINTERZONDAG

WINTERZONDAG

O de zoete lust van het wijde blanke veld
En de zon in haar blauwe baan,
O de blijde rust van de winterstille weg,
Waar de hoeve is slapen gegaan!
 
Wij schreden vlug langs het smalle sneeuwen pad,
Het hart zo licht en vrij,
In vage verten de zorgen van de dag
Op de vlucht voor zoet gerei.
 
Klein meisje schommelt alleen door de sneeuw
En kijkt naar de heren zo wijs.
‘Uw neusje ziet rood, gij wonder van het dorp
Koningin van dit paradijs!’
 
Nu wil ik voorwaar ook tonen wie ik ben,
En zend in mijn hoge dank
U morgen in statie mijn grootvizier
Met purper en parels blank.
 
Het parelsnoer voor uw wijde blanke veld
Het kleed voor uw gouden dag.
Ik spon u, mijn droom, zo fijn en hoog
Maar wie grijpt het lichte rag?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *