WINSKEN

WINSKEN
 
Nee, ik haw net safolle winsken mear; wat soe ik bewinskje?
Haw ik lêsten net de Insulinde sjoen mei syn nije masine: in
     lyts pantserskip?
– As Jo tichter by komme, sei in man, sille Jo de motoaren
     hearre;
Dy hear ik no wol, sei ik, want sa wie it. –
En haw ik net jimmer de wittenskip foar my om myn wurk te
     siikjen (mei of sûnder wurkferbân?)
En is der net by wilen in dichtstikje dat ta syn stalte oprize wol?
 
Yn ’e oarloch haw ik myn winsken hân, mar dêr binne fan
     ferfolle;
Klaai en sân, wei en wetter binne wer ús eigen wurden,
En de helten fan it grouwelstik binne weifage.
No neam ik noch allinne soks as dy túntsjes
Dy’t ik lizzen seach ferrinnewearre yn it hjerstwaar,
En dy’t ik hoopje by ’t maitiid ferrizen te sjen;
By dy ienferdjippings huzen mei har kajútsjes,
Dy’t ik seach as by my hearrend yn in earder steat.
 
En no in lange útkomste sûnder dy hear yn it read!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *