OAN R. BROLSMA

OAN R. BROLSMA

 
O mylde geast, dy’t heel it Fryske folts
Yn leafde omfet – mar meast de lytsen nei;
Dy’t draacht de stêd as ’t fjild, en hat allyk
De bodders en de ruters fan de wei.
 
Yn sêfte kleuren, blier en treastlik ljocht,
Stiet byld nêst byld. Al wat er ea
Yn ’e iepen siele foel: in dream dy’t bleau,
Oant it ferriisde foar in wider gea.
 
Dan waachst en bloeit in tún, it jierskoft rûn;
In park, frij foar it folk ta syn geniet;
Dêr rêste hja in stûn’ nei ’t bannich wurk
En effen haww’ hja wat fan libbens swiet.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *