NOCH IN JIER, NOCH IN DEI

NOCH IN JIER, NOCH IN DEI

Noch in jier, noch in dei – farwol, farwol,
O gouden libbenstiid!
Myn skoft ferrûn, it ljocht fersinkt;
O maten, goed en bliid!
 
Sa mannich stûn’ – o swier begean! –
Jong stiet de ljochte dei!
De himmel heech en wiid it strân,
En fêst de blanke wei!
 
Net as in man, dy’t woechs frij op:
In beam fan ljocht bespield,
Mar groei dy’t wynfêst skûl begeart
En krimpt as gloede strielt.
 
Mar wol wie my it tearste lok
Al ierde’ bliidste skyn;
En simmers lije sigen droech
My ljochtste kriten yn.
 
Noch in jier, noch in dei – ik haw bestien
Oan ierde en folts ferbûn;
Sa is, wat yn my libben hat,
Net mei de dea fergûn.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *