NOARMANNE’ LIET

NOARMANNE’ LIET

 
De jûn komt en de hjerstwyn waait,
De rypkjeld spint om de spjirren;
O krús en boek en mûntsgebed!
Wy moatt’ allegearr’ hjir fandinne!
 
It heit’lân wurdt dizich en tsjuster en âld,
Sleau rinne de hillige boarnen:
Do goadenwente, do grienjend wâld,
De bile leit klear foar dyn stammen!
 
En wy tsjenn’ stom, in fersleine kloft,
     – Utdôve binne ús stjerren –
O, Yslân, do izige rots yn ’e see,
Riis omheech út nachtlike fierte!
 
Riis omheech en nim op ús swalkjend skaai –
Op skippen mei drakekoppen
Komm’ d’ âlde goaden, it âlde rjocht,
De âlde Noarmannen komme!
 
Wêr de fjoerberch lôget, de jiske falt,
Stoarmweagen de iggen beskomje,
Op dy, do stege ein fan ’e wrâld,
De winternacht woll’ wy ferdreame!
 
Nei it Heechdútsk fan J. V. von Scheffel

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *