NO KOMME OP

NO KOMME OP

 
No komme op myn dagen
In ljochte, blide stoet;
Mar oan myn eagen fiel ik:
Hoe frjemd is ’t my temoed!
 
In stimme sjongt der beevjend
In sang fan âlde tiid,
En jonge gloed en langstme
Fertrilje yn it liet.
 
Sleau en ferwezen rin ik
Te skoffeljen bûten ’t paad,
En bin mar wat oan ’t reauntsjen
Fan ûnwiis dreamen laat.
 
O wei, o wei…! Mar strieljen
Ut ’e ierd’ komt op my ta.
Myn fuotten yn har taasten
Kenne wrâlds oerbyld sa.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *