NEISIMMER

NEISIMMER

 
De beanhearre waait oer ’e diken,
No stiet wol de simmer ta wiken;
De greiden lizze sa slûch,
Nachts frieze se wyt en rûch.
 
De beammen stean as yn goarre
De blêden droech en fertoarre,
In inkele miedeblom
Hinget heal ferwile om.
 
En regearret hjoed al de sinne
Oan ’e blauwe himmel allinne,
Gau sakket er wurch nei de grûn
En al te ier komt de jûn.
 
Want wol stiet de simmer ta wiken,
Dit binne de lêste siken,
Ien sucht, en hy hat der west;
Dan beart wer de rouwe hjerst.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *