MYN POEZIJ

MYN POEZIJ

Nei oanlieding fan in útlitting fan Jan Melles
     yn ‘Libbensleare for de Fryske nasjonalist.’
 
Myn poëzij is de dream fan in sneinteneimiddei as
     de sinne skynt,
En de sinne bringt my wer de libbene dagen fan myn jonkheid.
Nee, dy dagen wienen net altiten lokkich, mar ek wol ris mei
     tsjusterens en fertriet,
Mar wat no de sinne is, dat wie doe it grutte libben sels.
 
Mar it libben fan de man hat net wurde kinnen wat it wêze
     moast,
En de man hat tagong socht ta herinnerjens kostb’re
     gielgoerde
– O de lûden fan it foarjier, o de roken fan de simmer! –
En ta it ferline fan de geslachten, dêr syn bloed út fuortkomd is.
 
Earst de âlderdom hat mei wat wiisheid oerwinne kinnen,
En foar wat ‘moai en suver’ hjitte hat hja de dingen fan de
     minske steld,
Sa fier as myn freonen it mei belibje kinne.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *