LIBBENSFILM

LIBBENSFILM

Soms effen komt er in glim fan jeugd
– In striel – as fan tweintich jier;
Om dy hinne lizze de lânen sa blank,
Op ’e flecht elts lef beswier.
 
Dan earder dagen. De dyk bekleaun!
Dêr bloeie de wûnders op:
De sulveren skippen; it weachgebrûs;
De lokjende fûgelrop.
 
Sa sjochste dyn libben: de dagen fergean,
Mar waachse ta libbene stoet,
En efteroan, yn ’e rige steld,
Do sels yn ’e skyn fan hjoed.
 
Dat is dyn ryk; sjochoan, betink!
Sa wie it dy beskern;
It is, en útdien kin it net,
It byld giet net ferlern.
 
En alles is dinen: it deisk gewraam,
It bloeiende maaiefjild,
En inkeld in loaits, út it sljochte wei
Oer seeën en bergen tild.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *