FRYSKE FJOUWERRIGELS

FRYSKE FJOUWERRIGELS

 
     I
 
’k Bin as de grutten net waans liet ’k my naam:
De Godheid te beneamen bin ik net bekwaam
Mei Jo of Do. Wat is it himmelsk wêzen?
Wat bin ik mear as d’ ierde dêr ’k fan kaam?
 
     II
 
Ik haw my net yn bylkerij ferstutsen,
En, sis ik: do, wa’t ik mien bliuwt net bedutsen,
Ik set my iepen foar jimm’ eagen del,
Sa mar in feint yn ’t grutte stik betrutsen.
 
     III
 
Wat opdracht haw ik yn dizz’ libbensstream?
Myn krêften binne net dat ik se neam;
Gjin stiennen romme ik wei of oar obsteakel,
Myn lodwurk is in skôgjen en in dream.
 
     IV
 
Sa is myn steat: ik haw myn freonen fûn
Wêr ’k troch it folk de aldeis wegen gûn.
Wat naam my mei? It wie it iepen stellen,
Eat fan in minske dat in minske wûn.
 
     V
 
Fan ierde’ wêzen bin ’k in simpel part;
Nei har werom giet it memkennich hert.
De gloed fan ’t fjild, de bloei, de skyn fan eagen –
’t Is yn har siele my fan ’t iv’ge bard.
 
     VI
 
Wat nimmen sizze kin yn frij beneamen,
Ik hie in moed en soe it foar jimm’ rime?
Unnoazel bern dat seit: ûneindichheid,
As it de stap hat op de fjirde trime!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *