DY LIBBENS

DY LIBBENS

En al dy libbens, mânske galerij!
En elts in blêd yn it Boek, in koart ferhaal,
Mar ’t wint gjin priis, ’t is te konvinsjoneel.
 
En dochs, en dochs, it hie syn eigen doel:
Opwaachs út d’ ierd’ sa ’t dy dêr lei,
De bloei fan eigentiidske ieu.
 
Foar my wie der in wurd, in laits;
Eat fan harsels: betrou útsûnderlik!
Hja hienen my yn rjochtlik neibestean.
 
Sa waard ik opbrocht as in mienskipsbern.
En om my hinne lei de ierde, ryk;
Dêr hie ’k myn stee as einierd bouwersman.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *