DOARP

DOARP

 
Ik ried it doarp yn ’t rûn, de rige lâns,
De terpenrige dy’t de pleatsen droech.
De bou lei wûnderryk; de skûnen strang
As krigers yn ’t gelid, ’n ûneindich hear.
Dêr tusken, grien en goud, it kleurich fjild.
De huzen yn har beamt’, wjerfarrensfol
En jimmer wer de toer! In foarse burch,
It machtich sintrum fan it wide gea.
Dêr wie it, wêr’t de earbersten fan ’t doarp
Har setten ta it rjocht. Dêr, wêr’t de gouden bân
Befrissele waard, de dyk foar ’t eigen folk.
O ljochte dei! O sterk en leaflik gea!
Gjin macht hat dy’t dit sjongt; mar as er koe
Fêsthâlde eat fan wat syn freugde wie,
In byld fan Fryslân sa’t it bliuwe mocht!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *