DIT IS DE TIID

DIT IS DE TIID
 
Dit is de tiid, dat fleurich, hân by hân,
De famkes dûnsje yn in ljochte ring,
En dat hja springe, wêr de bocht har noeg’t,
Nea wurch al út en yn, mei lichte swing.
 
Dit is de tiid, dat yn ’e jonge siel
Klinkt fan in fier muzyk de wûnd’re tean;
Wiidiepen giet it each de kimen rûn,
Al ’t libben sjuchst er ljocht yn speg’le stean.
 
Dit is de tiid, dat dichters, dy’t de jeugd,
De skiente leavje – al wat ivich bliuwt –
Mei stille laits har blide wegen gean,
It paad lâns dêr’t de blanke wolken driuwt.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *