DICHTERS

DICHTERS

Der binn’ dichters dy’t it ûnsjenlike miene;
Mei wyn en see woll’ hja it beneame.
Oaren sizz’ ierde en dy is har dreamen.
 
De earsten sill’ grutter dichters hjitte:
Is it ûnsjenlike net it measte?
De oaren haw ik as freonen it neiste.
 
Want leaf haw ik d’ ierde as draachster en boarne;
En it swierste is my it drôf ferlitten,
Al draacht my, in triljen, it grut bewitten.
 
In lânstik útsnien, wat ljochte oeren,
Net mear it bestek fan it ierdske wêzen;
Mar dichter hat gloarje en wûnder lêzen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *