DE WYN FAN FRYSLAN

DE WYN FAN FRYSLAN 
 
Oer Fryske greiden waait de wyn fan Fryslân;
Sêft weeft de miederêch, in machtich swee
Foarseit de tichte flier; troch d’ âlde finne
Trêdet oerlangsum it woltierich fee.
 
Oer bou en marren waait de wyn fan Fryslân;
Dêr weag’t it nôt en blinkt it gouden sied.
Dêr krolje har de weachjes, batskje oan ’e igge,
En tûzen sinnen ljochtsje út it wiet.
 
Fan oer ’e seeën waait de wyn fan Fryslân;
Heech gean’ de floeden, mar de dyk stiet fêst.
De skippen buize troch de drege weagen,
De seilen bûge del de stoere mêst.
 
Hy is deselde dy’t foar tûzen jierren
Ut it grime noard ús foarfaars pleage brocht;
En dy’t ús mannen droech, foar ’t Krús nei ’t easten,
Har freon, har tsjinramp op har fiere tocht.
 
Hy koe âld Starum; hy brocht Hylpens fluiten
Om ’e east nei Nerva; rûnom is syn stee
Mei oare nammen. Al wa ’t lân t’ ûnrom is,
Hy is har spylfeint; strûst mei har oer see.
 
Fan ’t west in suv’re rook strykt oer âld Fryslân hinne;
Wiid oer ’e sâlte see naam hy syn paad;
It neare driuwt hy fuort. O sjoch him kommen;
In flugge, stoere feint; nim him ta maat!
 
Frisk as de wyn! Draaf mei him troch de geaen,
Myn feinten! Ut ’e lijte, fjild en waar binn’ skoan!
Lit frij him krêft ûntjaan! – Lied’ net de klokken?
It feest fan kriich en moed giet oan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *