DE SLACHTEN

DE SLACHTEN

Us pake is fuort en ús beppe is wei,
Oer ’e see oer it grêf nei it frjemde lân;
Wy hawwe har nei it tsjerkhôf brocht
En wer ús eigen wegen socht.
 
Doe binne ús heit en ús mem ferstoarn,
Mei har is in part fan ús libben gûn,
De grûn is ûnder de fuotten wei,
Wy siikje wat ús hâlde mei…
 
En no is it ta oan ús geslacht;
Op ús gamm’le stilen de swiere fracht;
En stadich giet it nei de grûn,
Dêrmei hawwe wy it lêste wûn.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *