DE SLACH FERLERN

DE SLACH FERLERN
 

O, de griene wâlen, it laitsjende fjild,
Wêr’t de bûnte rige giet;
O, de rook út ’e blanke greide wei
Dy’t al myn langsten wit!
 
Net wer – sa hie ik foar my nomd –
Dat ik yn leffens swicht,
De jierren namen dochs har rin,
It moed waard fêst en ticht.
 
Mar de triljende gerzen, de hynsteblom
It sulv’renljochte laam;
En alles wat op rokeweach
Yn ’e iepen siele kaam!
 
Sa stean ik dêr’ – in skuldich feint –
Dy’t brekt wat hy ferseit,
En dy’t as d’ âlde kriichsmacht komt
As in bern tsjin syn leger leit.
 
Mei tûzen triedden hâldt my fêst
Wat om my weeft en tilt
En alles wat ea myn leafde hie
Ferskynt yn ’t glânzjend fjild.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *