DE NIJE TIID

DE NIJE TIID

’t Is net mear sa’t it wie!
Alearen, maat, dat wie in tocht!
Fier de ferlitten greiden yn,
Oer daam en hout de paden socht!
 
Mar dan, dêr leit de pleats!
Allinne, fêst op ’t ienlik stee.
By âlds yn kriich, hoe feilich plak,
Bedriigd, beskut fan mar en see!
 
Dit is ús frjemd: de wylgen gean
Fan ’t hiem ôf rou de lânen yn;
En jinsen leit, sa wâldsk en wyld,
De koai yn heimichdonk’re skyn.
 
Mar o, wêr bleau de ienlikheid?
En al it âld geheim ferteach,
No’t elts, de rjuchte wegen út,
Yn wyldjacht troch de lânen fleach.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *