DE LJOCHTEN FAN DOARP EN STED

DE LJOCHTEN FAN DOARP EN STED

 
Wy drukten ús tsjin ’e ruten
Om de rige fan ljochten te sjen,
Wêr’t it grutte doarp mei pronke;
Hoe lokke dy ljochtskyn de bern!
 
En o dy walmjende lampen
Fan ’e kreammen yn winterjûn;
En hoe út dy tsjerkefinsters
In wûndere dream begûn.
 
No lûke de ljochte stêden
Noch jimmer mei macht my oan;
Ik jou my yn har libben,
Wêr’t it weag’t en wielet aloan.
 
Hjir kamen de foarser krêften
Fan lân en omkriten gear
En foarmen har machtiger wêzen,
Net inkeld en mijend mear.
 
O dat ljochte, sterke libben,
Hoe nimt it de sinnen mei;
En ’t jout my wer wat fan ’e wille
Fan in berne merkedei.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *