DE GRANIUMS

De graniums pronkje
Foar earmeljus glêzen,
De froulju hâld’ se
Mei leafde yn wêzen.

Hja binne sa grutsk
Op de reade blommen.
Dy’t buorwiif en keapman
Om ’t measte rommen.

As mar ienkear de bern
By de boer har ferhiere,
Dan hat men wat tiid
Om jins went op te sieren.

De keamer bliuwt skjin
En de stuollen blinke,
En it wiif kin ris wat
Oer it ien en oar tinke.

En giet dan har each
Nei de moaie blommen,
Dan sjocht men wat bliers
Oer har antlit kommen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *