DE DYK UT!

DE DYK UT!

 
Kom mei! kom mei! De loft is klear
It waar is koel en fêst;
De lânen lizze blank en rom
Bliid yn har ljochte rêst.
 
Kom boer en frou! It reau stiet ree,
De guds byt op ’e team!
De wide wrâld leit om ús ta,
Sa skien, it is in dream.
 
Do, Feite, nim dyn gongelstok,
De dyk is hurd en ticht;
Wy swalkje hjoed de geaen ôf,
It rinnen giet sa licht.
 
Ik bring dy wêrste wêze wolst,
Ik wit de paden sa;
Wy sille, foar’t de jûntiid komt,
In wrâld bereizge ha!
 
Nei frjemde pleatsen gean wy ta
En rinn’ de lannen ôf,
En glûpe troch de skuorredoar,
En traapje troch it hôf.
 
Wat waachse hjir de beammen heech!
Hoe dunet hjir de grûn!
Sa fan ’e hege heuvelrêch
Sjochst heel de frjemdte rûn.
 
Dêr leit in marke, dreamestil,
As sulver blinkt it wiet;
Hoe hâldt de blide skyn ús fêst,
Wat is it toevjen swiet.
 
De blanke wolken driuwe sêft
Oer wide himmelsee
En fine oan ’e fiere kust
Har gouden wente ree . .
 
O, Feiteman, do dreamste mei;
’k Sjoch ’t op dyn wêzen stean
Hoe’t wûnd’re bylden, frjemde langst,
Dy troch de siele gean.
 
Al wat dy earne leafs wjerfoer
Riist út ’e djipte wei,
Komt libben om dy hinne stean
Yn ierdes ljochte dei.
 
En, feint, no kinst wol foar dy sjen
En hâld foar ’t each de hân;
Ik wit in selde goede God
Brocht ús yn wûnderlân.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *