DE BLIDE DEI

DE BLIDE DEI

 
O de dei, it ljocht, it wazige fjild,
O gouden tovertún!
O beannerook, o flearepronk!
O simmers swiet gestrún!
 
My tsjocht foarby de jonge krêft
Nei ’t fiere, yn flugge feart;
En lûd raast oer ’e hurde baan
Wat wyldste flecht begeart.
 
Mar yn it hôf, as delset op ’e bank,
De âlde boer sit wûnderstil;
De hannen opinoar as in byld,
Sa rêstich, sûnder wil.
 
Hoe giet my alles oan! Ta ien
Rûn jeugd en jeld; wat d’ ierde joech.
En ta it witten fan ’e siele kaam
Wat ea it weevjen fan ’e raaien droech.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *