DE ALDE DINGEN

DE ALDE DINGEN

It is de skiente net. De âlde dingen binn’ ’t
Yn ’e eigen sfear, sa as it libbe hie,
Us neier as eat oars. Wer riist it foar it each
Mei al it goede erfarren dat ús freugde wie.
 
Wa is er dy’t it skiene meitsje kin? In ding,
In byld, lyk as wy leaf hân ha,
Dat set de foarmer del. Wy nimme it oan
En blide rigen komme op ús ta.
 
It is in keamer yn it prinslik ljocht,
De kop’ren ringen binn’ ’t fan ’t âlde kammenet;
De romme skuorre is ’t mei de doarren op,
Of wûnder guod yn tsjust’re hernen set.
 
It is it ritme fan de blommen op ’t behang,
It kleurich libben fan in bûnte print.
It is in rook, in lûd, in triljen mar,
In teare dream dy’t yn it wiid terint.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *