BYLDEN

BYLDEN

 
’k Haw it libben yn my opnomd, sa’t it woechs út ’e
     wâljende ierde;
It wrotten, it bouwen, de frucht.
Tûzen ljochte sneinen hawwe my freugde brocht,
Wurksume dagen hawwe my wat fan har bloedslach litten.
Om my hinne steane de bliere jeugdgesichten,
Roazeknoppen en appelbloeisel;
Spierige krêft en ferfallene âlderdom.
It lûd fan ’e see en de rook fan it lân
Drage my oan it libben fan fiere geslachten.
Yn ’e iepen skûten de âlde farders
Strike it seil oan ’e griene kusten;
 Sa komme godsman en reade wrake!
Oan ’e slinke op ’e terp de reidbedutsen wenten;
Fêst yn ’e grûn de stilen fan it hallichhûs:
Ierde en iken tsjin wylde wytsing.
Wetter en grûn;
En de libbensstream dy’t giet troch de ieuwen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *