BY LEEGKERK

BY LEEGKERK

 
Hasto yn hjersttiid ea de leep sà heard,
Of ’t foarjier wie? Mei fine ljurkesang
En hoannerop fan ’t fiere boerehiem?
De loft is fol fan libben en fan klang.
 
En hiesto tocht, dat no de hagedoarn
In útris hawwe koe fan heger pracht
As ea yn maaietiid in freugde wie –
Bedutsen ûnder beien’ reade fracht?
 
Seachsto de greide ea sa djipyn grien,
’t Gers oan ’e wâl sa tillen op it wiet?
No hat it blau syn blanke spegels fûn,
En d’ âlde god, dy’t oer de loften stiet.
 
En sjoch dy pleats! In stins yn húsmans tsjinst,
It swiere muorwurk sprekt fan âlde tiid.
Om ’t hôf de brede grêft; de singel lâns
Nimm’ wy it langjend op en sjen ús bliid.
 
It hert giet nei natoer en ’t âld geslacht;
Hjir komt it alles gear yn gouden dei.
De siele jout him út yn romte en tiid
En draacht it lok yn machtich streamen mei.
 
Do famk’ yn ’t lân, feint dy’t de molkwein stjoert,
Ek yn dyn each foel wat ik dronken ha;
Dit is it lok, dat elts him winne kin:
Gjin erfdiel as it libben heart er ta!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *