BY DE DEA FAN G. B. SHAW

BY DE DEA FAN G. B. SHAW

Shaw, lies ik, hie gjin leauwe as oan de ‘skeppende evolúsje’,
Dêrom woe er net byset wurde yn de Kristenen’ katedraal;
Mar syn jiske en dy fan syn frou moast yn ’e tún ferstruid
     wurde,
De tún dêr de freugden hongen fan sinne en simmer,
En dêr’t er syn ein yn bewrotte soe.
 
‘Oars net as skeppende evolúsje’. Mar dat is heel wat, sei ik,
Net eltse skiednisprofessor soe it sa bybringe kinne;
Mar ús âlden, wol net sûnder har tsjerklik leauwe,
Moatte it fertrouwen yn it goede en syn einoerwinning as
     har djipste wêzen hân hawwe.
‘Oars net, oars net’; mar it kin de sielen ferfolje
En de slachten kin it besterkje om dizze tiids ellinde te dragen.
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *