BOEREHUS

BOEREHUS

 
Allinne leit it fêstomsletten hûs;
Himsels genôch; no yn in swider steat,
Want dy’t de greide as syn sketten droech
Binn’ út har simmersk park nei ’t hússtee keard.
 
Yn ’t bûthús is it grutte, machtich wurk,
Dêr wrot it folk nei húsmans fêst bestjoer;
No effen, foare, hat de frou har rêst
En sjocht troch ’t iepen hôf de lânen oer.
 
De hjerstejûn stiet oer it ienlik fjild;
De moanne blinkt oan kleare easterloft;
Ljocht jout it op út sleat en fuorgelin’ –
Fan einen noch komt der wat let geroft.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *