BENEAMDE KWATRINEN II

BENEAMDE KWATRINEN II

 
     It lêste
Sa rint it libben stadich nei it ein;
De dagen wintelj’ oerlangsum nei de snein.
’t Wurdt swierder om de tinzen sljocht te striken,
Dan… spilet master? Witten is fertein.
 
     Oerskôgjen
Ut it foarmeleaze ta it libben brocht,
Om yn te gean ta ierdske wrimeltocht;
Mei lust en ûnspoed en wat lyts beminnen,
En earne, fier, in aan fan suverst ljocht?
 
     Allinne
Al grutter it tal fan har dy’t ús ferlieten;
De hôven kil, dêr’t w’ yn it gerspark sieten.
Wêr binn’ de roazen fan ús jonkheid bleaun,
De apelgloed, wêryn ús lusten bieten?
 
     Ljocht
Mar hjoed it tún! De gouden mantelpronk;
It poarperen ljochtsjen wêr de sinne sonk!
En by de lampe wer myn tûzen maten,
Elts mei in glimke fan har âlde honk.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *