BENEAMDE KWATRINEN I

BENEAMDE KWATRINEN I

 
     Doel?
‘In nij geslacht is doel fan blom en frucht;
Geslachten folgje elkoar ta heger tucht.’
     – En yn al libbens bloei is net it godlik wêzen?
O earm bestean! O droeve poppeklucht!
 
     ‘Wearde’ fan it ferline
‘Net yn him sels hat it ferline wearde;
It is dat minske en folts syn leksum learde.’
– En ta dyn heapke wiisheid hat it west
Dat God Almachtich ’t grut heelal fermearde?
 
     Bloei
Sa waard ik útset fan it albestel:
In libben ding dat groeit fan sel ta sel;
En dan – is ’t bloei? – ûnstoflike tentakels
Gean alside út en komm’ berierd wer del.
 
     Sûnde
Dy is my neier, wa’t de sûnde ken,
As dy’t yn kleare rêst sjongt godsbesin.
Dochs is myn taal wat oars; ’k doar ’t sa net neame
Omdat ik neat as bern fan d’ ierde bin.
 
     Iepensnein
Al fierder iepensnein ’t boek fan myn wêzen,
Sa leit it no wol keapsjoch foar de glêzen.
Skraach sit der earne noch in fâlde fêst:
In dimmen feint? Hjir stiet syn liet te lêzen.
 
     Minske
Dy’t oan my tinke wol, betink my sa:
In minske – ’k mei gjin oare namme ha,
Mar yn him kamen gear de slachtene ieuwen,
En alle minsklikens kaam op him ta.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *