BECAUSE I COULD NOT STOP FOR DEATH

BECAUSE I COULD NOT STOP FOR DEATH
 
Omdat ik net stil stean koe foar de Dea,
Stie er freonlik stil foar my;
It rydtúch hie plak mar foar ús twa
En Unstjerlikheid dêr by.
 
Wy rieden sunich, hy hie gjin haast;
Ik hie beside lein
Myn wurk en ek myn liddigens
Foar syn gefallichheid.
 
Wy kamen by in skoalle lâns,
Bern draafden al kriigjend rûn,
By fjilden lâns mei kostlik nôt,
By de sinne dy’t ûndergûn.
 
(…)
 
Wy hâlden stil foar in hûs, net mear
As in hichte yn it fjild;
In dak wie der hast net te sjen;
In wâl dy’t foar listgoate jildt.
 
En sûnt noch ieuwen; mar elts dêrfan
Liket koarter as de dei,
Doe’t ik seach dat de hynstekoppen
Gûnen út nei de ivichheid.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *