AUGUSTUS-DEI

AUGUSTUS-DEI

 
Dêr leit de iepen wrâld:
De blanke see, it leave griene lân,
En op ’e bou, yn ljocht’ en brune rige,
Ta stûke en opper stâld, de goedbestelde frucht.
 
De doarpkes om har toer, yn lytse ring,
Ferbrekke it flakke fjild; de koaien, donker bosk
Mei âld geheim, lizz’ jinsen frjemd en grut;
Yn it fergetten poelke weeft it hege reid.
 
It lústert fan âld Fryslân, sompich oard;
Fan klinten, ’t lege tek mei mos begroeid;
Fan jacht om it bederf, mei oerd of net;
Nei fierste tiden nimt it rûzjen mei.
 
Dan wint it ljochte nôt, de nije tiid
Is blier fan kleur en glâns;
It reade dak bringt libben tusken ’t grien,
Bliid gean de minsken oer de ljochte fjilden.
 
*
 
In koele keamer yn ’e blanke rêst,
In skad’ge tún dêr’t heech it ljocht yn falt;
Dêr komt de dream: de leafste bylden rize
Fier út it wazich grien.
 
O wûnder grut âld hôf! De mânske beammen
Breidzj’ út har wide kom.
Dêr efter blinkt de ljochte himmelbaan
En ’t hert giet út nei fierste hoarizonnen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *