AS FRYSLAN IN YNDUSTRYLAN WURDT

AS FRYSLAN IN YNDUSTRYLAN WURDT

Fryslân, sizze hja, sil ek in yndustrylân wurde moatte.
Wêr bliuw ik dan mei dat ‘agrarysk’ fersespul,
Mei dy weagjende miede en dy baltende kij,
En dy swietrook fan wylde balsem en wite klaver?
 
By my gjin al mar klopjen en winteljen.
Op syn heechst it fallen fan in heiblok wêr Evert syn kistwurk
     hat,
Op syn heechst in mean of terskmasine;
En sa’n ien as Sipke hat syn wurk op in fabryk fûn.
 
Miskien soe dy ‘rekreaasje’ fan har dy minsken noch wat
     tichter by my bringe kinne:
Hja nimme har wei troch de ljochte lânen en sjogge de
     pleatsen mei de skuttende hôven en de bûnte kij;
De lûden en roken binne harres, dy nimme hja mei.
En it soe wêze kinne dat hja op de klaai eat fan myn âlde
     terpbuorrens te sjen krigen.
 
Mar dy rekreaasje giet meast út nei see en loft!
Dy see hat my ek fêsthâlden, myn gedichten sprekke dêr fan,
Fan skippen en weagen, fan wyn en tij;
En oan de kimen de dream fan in ljochte ûneindichheid!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *